คดีวิ่งราวทรัพย์ คือ การเอาทรัพย์ของผู้อื่นไปโดยฉกฉวยต่อหน้าผู้เสียหายและหลบหนี โดยลักษณะสำคัญคือมีการกระทำรวดเร็วและผู้เสียหายรับรู้ขณะเกิดเหตุ
ตัวอย่างที่พบบ่อย
คดีวิ่งราวทรัพย์เป็นความผิดเกี่ยวกับทรัพย์ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 336 โดยลักษณะสำคัญคือ การลักทรัพย์โดยฉกฉวยเอาซึ่งหน้า ซึ่งถือว่ารุนแรงกว่าการลักทรัพย์ทั่วไป
ผู้ใดลักทรัพย์โดยฉกฉวยเอาซึ่งหน้า มีความผิดฐานวิ่งราวทรัพย์ มีโทษจำคุกและปรับตามที่กฎหมายกำหนด และหากเป็นเหตุให้ผู้เสียหายได้รับอันตราย โทษจะสูงขึ้นตามระดับความเสียหาย
ผู้เสียหายได้รับอันตรายแก่กายหรือจิตใจ
ผู้เสียหายได้รับอันตรายสาหัส
มีเหตุเพิ่มโทษตามกฎหมาย เช่น วิธีการกระทำหรือพฤติการณ์เฉพาะบางกรณี
✓ กระชากกระเป๋าแล้ววิ่งหนี
✓ ฉกโทรศัพท์จากมือผู้เสียหาย
✓ ดึงสร้อยแล้วหลบหนี
ลักทรัพย์ (มาตรา 334) = เอาทรัพย์ไปโดยทุจริต
วิ่งราวทรัพย์ (มาตรา 336) = ลักทรัพย์โดยฉกฉวยเอาซึ่งหน้า
โดยทั่วไปจะพิจารณา
✓ มีทรัพย์สิน
✓ เป็นของผู้อื่น
✓ มีการฉกฉวยเอาไป
✓ ผู้เสียหายรับรู้การกระทำ
✓ มีเจตนาทุจริต
ประเภท ลักษณะ
วิ่งราว ฉกต่อหน้าแล้วหลบหนี
ลักทรัพย์ เอาทรัพย์ไปโดยไม่ได้ใช้กำลัง
ยักยอก มีสิทธิครอบครองอยู่ก่อน
ปล้น ใช้กำลังหรือขู่เข็ญ
แจ้งความ
↓
สอบสวน
↓
รวบรวมพยาน
↓
พิจารณาสำนวน
↓
ฟ้องศาล
↓
สืบพยาน
↓
พิพากษา
อายุความขึ้นอยู่กับลักษณะความผิดและข้อกฎหมายที่ใช้ในแต่ละคดี จึงควรดำเนินการโดยเร็วเมื่อเกิดเหตุ
ค่าทนายมักขึ้นอยู่กับ