คดีละเมิดเกิดจากบุคคลจงใจหรือประมาทเลินเล่อ กระทำโดยผิดกฎหมายจนทำให้ผู้อื่นเสียหายแก่ชีวิต ร่างกาย อนามัย เสรีภาพ ทรัพย์สิน หรือสิทธิ ผู้ได้รับความเสียหายอาจมีสิทธิ ฟ้องเรียกค่าสินไหมทดแทนจากผู้กระทำละเมิด ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 420 โดยต้องพิจารณาการกระทำ ความเสียหาย และความสัมพันธ์ระหว่างการกระทำกับผลเสียหายประกอบกัน

ค่าเสียหายที่เรียกร้องได้ขึ้นอยู่กับลักษณะของความเสียหาย เช่น ค่ารักษาพยาบาล ค่าซ่อมแซมทรัพย์สิน รายได้ที่สูญเสีย หรือค่าเสียหายอื่นที่เป็นผลจากการละเมิด ในกรณีได้รับความเสียหายต่อร่างกายหรืออนามัย กฎหมายยังเปิดทางให้เรียกค่าสินไหมทดแทนสำหรับความเสียหายที่มิใช่ตัวเงินได้ในบางกรณี เช่น ความเจ็บปวดหรือความทุกข์ทรมาน โดยศาลพิจารณาตามพฤติการณ์และความร้ายแรงของความเสียหาย

ควรเก็บหลักฐานที่แสดงทั้ง การกระทำของคู่กรณีและความเสียหายที่เกิดขึ้น เช่น ภาพถ่าย คลิปวิดีโอ ข้อความสนทนา ใบเสร็จ ใบรับรองแพทย์ หลักฐานรายได้ เอกสารค่าใช้จ่าย รายงานตำรวจ และข้อมูลพยานบุคคล เพราะผู้เรียกร้องควรสามารถแสดงได้ว่ามีความเสียหายเกิดขึ้นจริงและเกี่ยวข้องกับการกระทำที่กล่าวอ้างว่าเป็นละเมิด

คดีละเมิดมีหลักเรื่อง อายุความเฉพาะ จึงไม่ควรปล่อยไว้นาน โดยทั่วไปต้องพิจารณาว่าผู้เสียหายรู้ถึงความเสียหายและรู้ตัวผู้ต้องรับผิดเมื่อใด รวมถึงวันที่เกิดเหตุ เพราะบางกรณีอาจมีกฎหมายเฉพาะกำหนดระยะเวลาต่างออกไป หากเหตุเกิดมานานควรให้ทนายตรวจสอบอายุความก่อนดำเนินคดี เพื่อป้องกันการเสียสิทธิจากการฟ้องล่าช้า

สามารถทำได้ ผู้เสียหายอาจเจรจา ส่งหนังสือเรียกร้องค่าเสียหาย หรือใช้ การไกล่เกลี่ยก่อนฟ้อง ก่อนนำคดีเข้าสู่ศาล ปัจจุบันศาลยุติธรรมเปิดให้ข้อพิพาททางแพ่งเข้าสู่กระบวนการไกล่เกลี่ยก่อนฟ้องได้ หากตกลงกันไม่ได้จึงพิจารณาฟ้องคดีต่อไป โดยกรณีที่มีความเสียหายสูงหรือข้อเท็จจริงซับซ้อน ควรปรึกษา ทนายความคดีละเมิดเรียกค่าเสียหาย เพื่อตรวจสอบสิทธิ หลักฐาน จำนวนค่าเสียหาย และอายุความก่อนดำเนินการ